18-06-07

Lactaattesten + onderwaterweging

Olbrecht

The Road to Beijing : Vorige week hebben we rustig een aantal trainingen afgewerkt met als doel, de jetlag zo snel mogelijk te verwerken. Vanaf vandaag zijn we begonnen aan het eerste deel van onze missie en dat is namelijk zo hard mogelijk zwemmen op het BK. Normaal waren we van plan om naar de UK Open te gaan in Sheffield. Maar dit gaat niet door, de reden hiervoor is omdat ze geen gezwommen tijd geeft in een 50m bad (olympisch bad). Daar al haar wedstrijd in Ohio gezwommen worden in yards - die amerikanen moeten toch altijd anders zijn dan andere nietwaar - voldoet ze dus niet aan het reglment in de UK. Hierdoor moeten we ons zomerplannign volledig veranderen - hop hier gaat mijn planning - versie 2.0 komt eraan. Heb z'n gevoel dat we tegen december waarschijnlijk wel zullen zitten aan versie 195 of zoiets.

Vandaag geeft ze 2x getraind, de eerste keer 's morgen in Kapelle op den Bos , haar gemeente en de 2de keer in de Wezenberg (Ruth kent dit bad wel). We hebben 's morgens een rustige training afgewerkt van +-5000m en voor de 2de training hebben we reeds eens kunnen testen hoe het stond met haar niveau. Als hoofdset hadden we :

2setjes van :

800CR in 9.45  45R T9'37

4X50Vl  V45" T +-34"50

400 CR in 4.50 30R  T 4'40

3X50D V40" T +-34"50

200 CR in 2.22 T 2'20

100 LOS

Hiermee waren we best tevreden, niet super maar ook weer niet slecht. We hebben al andere toestanden meegemaakt Cool na terugkomst van de States. Vandaag hebben we ook definitief beslist waar we deze zomer onze trainingskamp gaan opslaan namelijk Castre - Zuid Frankrijk. We vertrekken op 01Juli en blijven daar 3weken, nu hoor ik iedereen al zeggen Wow wat een gelukzak. Maar het is zo dat Griet de eerste week alleen zal gaan, allé dat is ook weer niet waar. Ze gaat me met een bevriend trainer van Tienen, die gaat met zijn club eveneens naar Castre en ik weet dat ze bij hem in goede handen is. Hij geeft trouwens ook een zwemmers die studeert in Ohio dus voor Griet is dat altijd leuk.

Morgen is een drukke dag op trainingsgebied. Morgenvroeg moeten we reeds omstreeks 07uur in de Wezenberg zijn. De reden hiervoor is dat we lactaattesten hebben met Jan Olbrecht - ben eens benieuwd wat de resultaten gaan zijn. Het is ondertussen toch al een 3tal jaar geleden dat we lactaattesten hebben gedaan. Maar vermits wij nu toch iets nauwkeuriger moeten trainen is alle informatie nuttig. Want "meten is weten" nietwaar.

Na de lactaattesten rijden we onmiddellijk door naar de universiteit in Leuven waar Griet een onderwaterweging gaat laten uitvoeren.

Onderwaterweging berekent het lichaamsvolume als het verschil tussen het lichaamsgewicht in lucht en het lichaamsgewicht onder water (archimedes). De techniek wordt uitgevoerd in een grote watertank. De proefpersoon ademt volledig uit onder water en zijn gewicht wordt dan geregistreerd. De densiteit wordt dan a.h.v volgende formule berekend :
 

D= W/( W-Wd/dw) – (RV+GI)

W is het lichaamsgewicht, Ww is het gewicht onder water, dw is de densiteit van water, RV is de correctie voor het residueel longvolume, and GI is de correctie voor het volume gas in de gastrointestinale tractus (150 mL). Het percentage lichaaamsvet wordt dan berekend a.h.v de Siri formule.

Na deze drukke voormiddag gaan we rustig iets eten en kunnen we in de namiddag eindelijk eens bijpraten. Want als er één ding is dat ik toch wel gemist heb met Doly (nickname van Griet) dan zijn het de gesprekjes - roddeltjes en nog van alles.

The Coach

 

21:03 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: beijing 2008 |  Facebook |

14-06-07

Kick off - National Aquatics Center

SwimmingpoolBeijingZoals jullie in de titel kunnen lezen zijn we begonnen met onze missie, namelijk het behalen van de limiet voor de OS 2008 in Beijing. Griet is gisterenmorgend geland te Brussel en dit na een zeer lange vlucht met de nodige vertragingen. Om niet te lang bij de pakken te blijven zitten en om zo snel mogelijk de jetlag te verteren lagen we gisterenavond om 18u30 reeds in het zwembad van de Wezenberg. Vermits ik deze ochtend moest werken was ik toch een beetje zenuwachtig om mijn poulainke na 6maanden nog eens te zien. De vorige keer, december, waren we toch wel een beetje ontgoocheld over de fitheid van Griet. Ook de vorm van het zwemmen was totaal ondermaats. Het was 5 voor 12, ofwel moest er dringend iets veranderen aan de ingestelheid, de gedrevenheid en de communicatie met de amerikaanse coach. Ik had reeds van mijn vrouwtje een telefoontje gekregen rond de middag dat Griet er prima uitzag. Het was namelijk zo dat Anja samen met de kids reeds was langs geweest bij Griet. Het is namelijk zo dat Griet de meter is van Lotte en die was niet meer te houden. Ze moest nu, onmiddellijk, ASAP haar meter zien. En als ze iets in haar hoofdje geeft dan zit het niet in haar .... Toen ik mijn poulainke zag toekomen in het zwembad en the big hug achter de rug was had ik een prima gevoel. Toen ik haar vast had voelde ik één blok spieren en ze zag er ook veel fitter uit. En ze vroeg me onmiddellijk of het dit was wat ik in gedachte had toen ik haar in december vroeg om fit terug te komen. JA was het antwoord! De vorige weken heb ik verschillende vergadering met de zwemfederatie - Bloso en BOIC achter de rug gehad om alle stukjes van de puzzel te laten kloppen zodat we eindelijk kunnen starten met datgene wat belangrijk is, namelijk "HARD" zwemmen. Deze avond hebben we opnieuw wat losgezwommen - klein uurtje. Ze was nog wat loom en had behoorlijk last van de jetlag. Deze week gaan we het nog wat rustig aan doen maar vanaf maandag is begint "BOOT"camp.<> Wat betreft mijn eigen sportactiviteiten is het een beetje aan de lage kant - lopen heb ik deze week nog niet gedaan. Vanaf maandag ga ik toch proberen om dit opnieuw op het programma te zetten.

20:23 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: beijing 2008 |  Facebook |

09-06-07

Proficiat met je verjaardag Antje - dikke kus van papa

antje 09 07_editedVandaag is het zo ver. Vandaag gaan we Antje haar verjaardag vieren - ze wordt namelijk maandag 7jaar. Wat gaat dit toch enorm snel - veel te snel voor papa. Waar is de tijd dat ik mijn klein prutske in de arm had met haar flesje in de mond. Iedereen met kinderen zal dit gevoel wel kennen. Eingelijk zouden we allemaal liever hebben dat ze klein-schattig en zo lief bleven. Nu is het wel zo dat ik niet mag klagen over mijn meiden (3stuks in totaal + moeder de vrouw). Jaja 4 vrouwen op mijn dak. Een mens zou voor minder beginnen te lopen :-) Nee nee het zijn alle 4 schatjes. Dus vanmiddag is het een FULL House ten huize De Laet -Anné, hopelijk zijn de weergoden ons een beetje gezind zodat we in de tuin kunnen zitten.Vermits ik weet dat mijn kleine schat stiekem dit blogje leest, het volgende :Antje, geniet de volle 100% van je verjaardag en laat je maar eens lekker venwennen door iedereen (ook door mezelf). Je bent een schatje, blijf flink je best doen op school en ballet. Geniet van het leven en blijf ons verwennen met je glimlach en je enthousiasme (oei oei wat een moeilijk woord) :-)xxxx

13:01 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-06-07

The Road To Beijing 2008

Img212053952

 

Hey iedereen,

Mea Culpa x1000, veel te lang heb ik gewacht om opnieuw iets van mij te laten horen. Na de marathon van Rotterdam, waar ik ontzetten heb van genoten en dit ondanks de hitte, was er een gebrek aan motivatie om te lopen. Waarschijnlijk kwam dit omdat je al die maanden hebt toegeleefd naar iets groots. Nu dit achter de rug was stond ik plots stil bij de gedachte van : mhhh wat is het volgende doel. Deze jongen moet een doel hebben om naar toe te werken en Eindhoven was nog veel te ver af. Ook was het eventjes tijd voor quality family time alsook voor al die werkjes en administratieve rompslomp die tijdens de voorbereiding om de marathon waren verwaarloosd en blijven liggen. Toch heb ik geprobeert om, wanneer ik er zin in had, de loopschoentjes geregeld uit de kast te halen om een kort duurloopje te doen. Moet eerlijk toegeven dat deze duurloopjes niet altijd van een leie dakje verliepen. Wanneer je eventjes uit je vast ritme bent van dagelijks te lopen, merk je pas hoe snel je conditie achteruit gaat (allé bij mij toch). Ik ben altijd een type geweest dat veel arbeid nodig geeft en ook kan verdragen om enige resultaat te halen.
Zoals jullie weten en ook wel gelezen zult hebben ben ik ook nog actief als zwemcoach. Wel ook hiervoor ben ik heel intensief mee bezig geweest de laatste weken. Het zit namelijk zo dat Griet volgende week opnieuw in België. Een aantal maanden geleden hebben we de beslissing genomen om een volledig seizoen full time bezig te zijn met zwemmen. Hiervoor zal ze een jaartje haar studies in Amerika onderbreken om zich volledig te kunnen concentreren op het behalen van de limiet voor de olympische spelen. Dit is enkel en alleen maar mogelijk omdat Griet 3jaar geleden de kans geeft gekregen om via een Fullscolarship te studeren aan de Ohio State University. Het is algemeen geweten dat de VS een sportnatie is en dat in tegenstelling met België. Ik heb de laatste weken meerder uren achter mijn scherm moeten zitten om e-mails te versturen naar de zwemfederatie / Bloso / BOIC – tot zelfs onze Topsportmanager Yvo Vanaken. En dit alleen maar om bepaalde mensen te wijzen om hun plichten en om het verkrijgen van datgene waar Griet recht opgeeft. Sinds een 2tal jaar staat zijn op de C-lijst van het BOIC. De C-lijst van het BOIC wilt zeggen dat deze atleten bezien worden als beloftevolle jongeren. Jongeren waarvan ze veronderstellen dat ze eventueel de spelen zullen halen. Op het moment dat Griet op dit lijst terecht kwam moest ik, als coach, een dossier inleveren waarin ik het ideaal traject moest uitschrijven (stages – wedstrijden enz.) om dit doel te bereiken. Nu bijna 2jaar later moet ik diezelfde mensen doe herinneren aan dit traject. Plots zijn alle mogelijke excuses uitgevonden om toch maar niet over de brug te moeten komen om dit traject niet te volgen. Maar ondanks deze bumpy route zijn wij strijdvaardiger dan ooit en blijf ik geloven in onze slaagkansen om volgend jaar augustus in Peking te staan.

Dus vanaf volgende week woensdag kunnen jullie buiten mijn loopverhaaltjes ook mijn coach (zwem) verhaaltjes volgen via deze Blog.

12:02 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-05-07

Eventjes Pauze,

Beste Bloggers,ik ga eventjes een pauze nemen met een blogje - het ontbreekt mij voorlopig aan inspiratie en vooral tijd. Train ze

19:30 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02-05-07

Alive and kicking

Hey Bloggertjes,deze jongen is nog steeds alive - het ontbrak mij de laatste dagen een beetje aan inspiratie om te schrijven alsook aan materie om over te schrijven. Misschien is het ook wel zo dat het ontbreken aan korte termijnen doelen ook wel zijn deel part speelt in deze writersblock.De looptrainingen hebben ook zo hun ups and downs, hier en daar moet ik wat schijven vermits het fietsen meer prominent aanwezig is dan de voorbije maanden. Gisteren heb ik nog samen met Frank een toertocht gadaan in Mons (Mons - Chimay - Mons), 114km in een toch wel heuvelachtig gebied.Het was mijn eerste lange duurrit sinds maanden - had me voorgenomen om zeker niet in het rood te gaan en zoveel mogelijk op z'n zoetemelks te rijden (in franks wiel dus). Moet zeggen dat ik toch op het vlakke behoorlijk veel kop heb gedaan - zouden al die loopkilometers dan toch voor krachtwinst hebben gezorgd. Het parkoer was echt wel schitterend om in rond te fietsen - de wind had misschien iets meer in het voordeel mogen staan (jaja zelfs in het wiel heb je er nadeel van). De laatste 15km was het vat af - tijdens de zoveelste valsplat moest ik Frank laten gaan. Toch was ik best tevreden voor mijn eerste lange heuvel duurrit - 114km - gem 28.5km/u - gem hartslag 141.greetz

15:58 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-04-07

Koppeltraining

Naast lopen en zwemmen heb ik ook nog een andere passie namelijk fietsen. Iedereen kent het liedje wel van Bodewijn De Groot :

 

“Hoe sterk is de eenzame fietser

Die krom gebogen over z'n stuur tegen de wind

Zichzelf een weg baant”

 

 Wel sinds vorige week heb ik mijn trouwe 2wieler opnieuw van stal gehaald, niet dat ik haar volledig had verwaarloosd maar door de specifieke marathontraining was er gewoonweg geen tijd over. Sinds vorige week woensdag zijn we opnieuw zoals 2 tortelduifjes – we krijgen gewoonweg niet genoeg van mekaar.

 

Heb dit ook laten weten aan Mario dat fietsen gewoonweg een onderdeel gaat worden van mijn trainingen - vanaf het moment dat de specifieke marathontraining ter voorbereiding van Eindhoven eraan komen – zal dit opnieuw op een laag pitje komen te staan.

 

Omdat het niet altijd eenvoudig is om enerzijds al mijn loop/fiets trainingen tot een goed einde te brengen en anderzijds de taken die bij een gezin horen ook niet te verwaarlozen is het soms balanceren op een zeer dunnen koord. Hierdoor moet je soms trainingen combineren om tijdswinst te creëren. Dit was het geval gisteren: op het programma – fietsen woonwerk en een looptraining (7km: 1km inlpn. – 500m T2’15 – 1km loslopen en opnieuw 500m T2’15. Vermits ik gisterenmorgen vrij laat vertrokken was naar kantoor (opgestaan met de kindjes en samen met het gezin een lekker ontbijt genomen – wat niet veel voorkomt vermits ik meestal al om 06uur de deur uit ben) was ik ook niet vroeg terug thuis -18uur. Daarom dat ik tijdens de dag besloten had om een koppeltraining te doen maw onmiddellijk na het fietsen vertrekken voor de looptraining. Zo gedaan – zo gefikst, thuis komen – loopschoenen aan, petje op, nog eens goed drinken en hup weg waren we. Mijn buren die achter aan de tuin hun auto aan het kuizen waren en mijn zonet tegen hoge snelheid zagen binnen fietsen, keken verbaast – en ze zijn toch al wat gewoon van mij hoor - dat ik enkele minuutjes later weer naar buiten kwam in looppas. Rudy, de buurman, riep me nog toe – “Zot zijn doen blijkbaar toch geen pijn”.

De eerste inloop kilometer liep verwonderlijk heel goed – normaal gezien wanneer je onmiddellijk na het fietsen begint te lopen voelen je beentjes precies aan alsof je aan het lopen bent in het luchtledige. Na het inloopgedeelte was het nu het moment om te versnellen – ook dat verliep allemaal buitenverwachting zeer soepel. Het enige waar ik toch wel wat last van had was de warmte – blijkbaar ben ik toch niet het type dat goed tegen de hitte kan. Dus na 7km en een uitstekend loopgevoel, opnieuw naar binnengelopen waar mijn vrouwtje en kinderen de tafel in de tuin reeds hadden gedekt en het eten al klaarstond.

Wat moet een man nog meer hebben ???????????? 
 

 

  

 

11:23 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |