05-02-07

Na de voorbeschouwing - de nabeschouwing

Zaterdag 03/02/2007 or The Gods must be crazy

opgestaan -rolluikjes naar boven en wat zag ik tot mijn verbazing een schitterend zonnetje recht voor mij. Het was alsof ze tegen mij zei, kom naar buiten en loop in mijn paradijs. Mhh, misschien is dat nu ook weer een klein beetje overdreven en was het nog een stukje van mijn droom (haha, nee ik vertel niet over wat mijn droom ging). Zoals steeds ben ik de eerste wakker in het gezin De Laet - Anné, Lottepettoke buiten beschouwing gelaten, die heeft de laatste tijd last van slaapwandelen. Het vreemde is wel dat ze altijd maar één parcour afwandelt namelijk richting mama en papa's kamer. Eens daar aangekomen hup naast mama - schop tegen papa (plaats maken jij), hup hier die dons en verder slapen. Tja wat kan je daar tegen doen buiten opstaan en richting bakker trekken - man man wat een weertje, je voelde de zon op je schouders. Ontbijttafel zetten - verse sinaasappel maken - senseo klaarzetten voor mama enz. Jaja de nieuwe man woont in Willebroek (beetje mezelf ophemelen kan geen kwaad eh - woon dan ook nog net op grondgebied Antwerpen).Vandaag op het programma een duurloop met op het einde 10*100m climx. Afgesproken met mijn Mateke omstreeks 11uur - zoals steeds was zijn stipt op tijd. Na de steeds terugkerend kledijkeuring, wat heb jij aan , vertrokken we richting Schelde. Na nog geen min was het al puffen, jaja veel te warm aangekleed - hop straat rechts daarna links en we stonden terug thuis. Snel een modeshow - wissel van kledij en weg waren we, weliswaar met veel minder aan dan een paar minuten daarvoor.Wat was het zalig om te lopen en dan vooral langs de Schelde - de tijd vloog voorbij - ook al omdat we zoals 2 viswijven aan het kletsen waren. Tegen het einde van ons loopje deed mijn Mateke een prima voorstel ipv van morgen naar het Zoniënwoud te trekken waarom niet naar Knokke-Heist. Eigenlijk was dat wel een prima idee, mijn vrouw en kinderen zijn dol op de zee (ze kunnen er fietsen en in het zand spelen) en dit terwijl wij ons duurloop doen. Eens thuis onmiddellijk het voorstel op tafel gegooid en Knokke-Heist was een feit.

Presentatie1

Zondag 04/02/2007 or The Fog

zo mooi als het gisterenmorgen was zo mistig was het vandaag. Met het idee dat het aan zee wel beter zou zijn, vertrokken we gepakt en gezakt richting Knokke-Heist. Wat was het leuk om met mijn 4 vrouwen in de auto naar zee te rijden - zang/dans op de achterbank - voor we het wisten stond we in Knokke-Heist. Terwijl vrouw en kinderen de fiets namen om de dijk onveilig te maken, besloten ik en mijn mateke richting sluis te lopen. Na een 2tal km kwamen we langs een weiden waar wel 100de eenden zaten, wat was me dat een mooi beeld met al de oranje snaveltjes. Toen we al een klein 30min aan het lopen waren richting sluis via de Damse Vaart merkte Viv op dat er in de wei een 30tal Reigers zaten, weer een plaatje om U tegen te zeggen. Wat kan de natuur toch mooi zijn en wat kan lopen in de natuur een meerwaarde zijn.Wat mij vandaag vooral is bijgebleven is het feit dat, ondanks ik toch nog maar een handvol weerstandstrainingen achter de rug heb mijn hartslag tijdens de lange duurloopjes behoorlijk laag blijft (gemiddelde harstslag 133 op 23km). Daar ik deze duurloop vertrokken ben op een vrijwel nuchtere maag, enkel een halve gummy sceeze halverwege, was het einde behoorlijk lastig (laatste 15min steeg mijn hartslag ondanks het feit dat we niet aan het versnellen waren). Aangekomen aan de auto na 2u14min was het nog een serieuze missie om ons om te kleden vermits er net voor onze auto 2 bomma's en bompa's het nodig vonden om hun levensverhaal te vertellen. Toch eens geslaagd in deze mission impossible zijn wij voldaan vertrokken naar de vrouw en kinderen die eveneens voldaan waren van al het fietsen en spelen in het zand. Snel nog eventjes iets gaan drinken en een wafeltje en pannenkoekje voor de kinderen vertrokken we terug naar huis. Eens thuis en uitgeladen heeft mijn lieftallig vrouwtje, met hulp van mijn mateke, lekkere scampi's in looksaus gemaakt en dit met turksbrood. De saus in de pan werd vakkundig leeggemaakt tot de laatste druppel op het broodje lag.Na een weekje van 77km mag ik gerust zeggen dat ik meer dan voldaan maar ooh zo tevreden mijn bedje heb opgezocht.

Presentatie2

12:07 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.